МИХАЙЛ ЛЕРМОНТОВ

       Сосед

Кто б ни был ты,печальный мой сосед,

Люблю тебя,как друга юных лет,

    Тебя, товарищ мой случайный,

Хотя судьбы коварною игрой

Навеки мы разлучны с тобой

    Стеной теперь- а после тайной.

Когда зари румяный полусвет

В окно тюрьмы прощальный  свой привет

    Мне,умирая,посылает

АНДРЕЙ ДЕМЕНТЬЕВ

х          х          х

Тэр өдөр Пушкин үхээгүй гэж

Энэ өдөр гэнэтхэн би зүүдэллээ.
Хайрт найз Сергей Соболевскийн ачаар
Хар мөрт дуэль болсонгүй.
Өөдгүй ноёдын шуугиан
Өшөө хонзон,өвдөх шаналах л үлджээ.
Азгүй азгүй тэр өдөр Соболевский
Алс Европод сууж байжээ.

Вероника Тушнова

Орос зөвлөлтийн яруу найрагч В.Тушнова “Анхны ном” 1965, “Алсын замд”1954, “Зүрхний дурсамж”1958, “Дахин амьсгалахуй”1961,”Аз жаргалтай зуун цаг”1965 “Шүлгүүд”1969 зэрэг номууд туурвижээ.

АЗ ЖАРГАЛТАЙ ЗУУН ЦАГ
Аз жаргалтай зуун цаг
Бага гэж үү,бага гэж үү?
Аз жаргалаа би
Алтан элс шиг шүүсэн
Гялалзах бөнжигнөх
Дусал болгоныг нь,ширхэг бүхнийг нь
Эцэхийг мэдэхгүй цуглуулсан
Эрмэг цогтой манцуйлсан
Утаа манангаас угаасан
Ургаа хус,улалзах оддоос
Угтан тосон хураасан...

Марина Цветаева

Чиний нэр

Чиний нэр алган дээрх шувуу
Чиний нэр хэлэн дээрх мөс
Уруулын ганцхан хөдөлгөөн.
Чиний нэр тавхан үсэг.
Шидэлтэнд нь барьсан бөмбөг
Шивнэхэд сонсдох мөнгөн хонхлой.
Чимээгүй цөөрөмд шидсэн чулуу
Чиний нэрийг хэлэх шиг болно.
Хангинам аястай чиний нэр
Харанхуй шөнийн морьдын төвөргөөн.
Хан хийх бууны гох
Хацар чамархайд нэрээр чинь тасхийнэ.
Чиний нэр – ээ,нүгэл болно,хэлэлтгүй хэлэлтгүй.

СЕРГЕЙ ЕСЕНИН

Качаловын нохойд

Жийм,аз хайрлан хөлөө бариулаач

Ийм сарвуу би ерөөсөө үзээгүй
Салхи шуургагүй тэнгэрийг зүхэн
Сарны саруулд хоёулаа хуцая
Жийм,аз хайрлан хөлөө бариулаач.

Хонгор минь битгий долоогоод бай
Хоюул ядахдаа хамгийн хялбарыг ухааръя
Амьдрал гэж юу байдгийг чи мэдэхгүй
Амьдрах ёстой,амьдрах сайхныг ч мэдэхгүй.

ЕВГЕНИЙ ЕВТУШЕНКО

Миний их сургууль

Хөрөг зургийнх нь хүрээ алтран гялалзсан хүмүүсээс гадна
Хэрэг болгон авахуулсан зураг нь ч олигтойхон гардаггүй
                                 Хүмүүсээс би суралцсан.
Хар багасаа Толстойгоос өөрөөс нь сурахаасаа
Харин түүний тухай сөөнгөтөн дуулдаг сохорчуудаас юм дуулсан.
Энгийн модон байшин Пастернакаас өмнө амьдрал таниулсан
Их үйлсийн төлөө дэлбэ нүдэлдэх дуртай,
                                Эн бол миний шүлгийн хэлбэр.

Дэлбэртэл хэлэх,дэлгэрэнгүй үзүүлэх арга юм.
Цайны газар энгэрээ яран нууцаа дэлгэх
Цайлган сэтгэлт тахир дутуутнаас Есениний ухааныг ойлгосон

ГЕВОРГ ЭМИН

x     x     x
Буурал үсийг чинь хэн ч гэсэн

Хагацах цаг ирсэн юм байжээ.
Хагацан одсон бидэн холын холд байна.
Уйгагүй дэмий горьдох л юм,зүрх минь
Уйтгарлаж бүгтрэх нь ихсэх л юм ,зүрх минь.
Агаар адил бүхэнд нэвчин
Чи надтай жилээс жилд л хамт байсан
Агаар гэдэг харин
Дутагдахаараа л мэдрэгдэх юм дaa.

“Санниковын газар” романы шинэчилсэн орчуулга хэвлэгдэн гарлаа

Дэлхий ертөнц, хүн байгалийн тогтолцоо, байгалийн сонин үзэгдэлт явдлын тухай шинжлэх ухааны хялбаршуулсан уран зөгнөлт энэ зохиол нь онц сонирхолтой ажээ. Эрт эдүүгээгийн байгаль ертөнцийг мөн тухайн цаг үеийнх нь хүмүүсийн амьдралтай нэгэн дор харьцуулан харуулсан энэ бүтээл ялангуяа хүүхэд, залуучуудын танин мэдэхүйд чухал хувь нэмэр оруулах сайхан зохиол юм. Романы хэсгээс уншигч танаа товч толилуулъя.

ВАМПУЧУУДТАЙ АНХ ДАЙРАЛДСАН НЬ "Санниковын газар" романы хэсгээс

Баавгайн гавлыг цэвэрлэж агуулахад хадгалах үүрэгтэй Никифоровыг майхны дэргэд үлдээгээд жуулчид хотгорын захаар зүүн хойт чигийг барин хөдөллөө. Жуулчид анх удаа явж үзсэн танил газраа өнгөрөөд үдээс хойш нэгэн жижигхэн аглагт гарч нуур хавийн чийглэг хөрсөн дээр үхэр, адууны туурайн мөрийн хажууханд хүний нүигэн хөлний мөр байхыг олж харав. Онкилонууд гуталтай явдаг тул энэ нь тэдний мөр лав биш тэгээд ч мөр онигой том, жирийн хүнийхээс ерөнхийдөө бүх хуруу нь их том эрхий долоовор хоёр хурууны хоорондох зай их, долоовор хуруу нь урт ажээ
Жуулчид зүүн хойшоо чиглэх нөгөө мөрөөр хоёр нохойгоо тавиад өөрсдөө араас нь явсаар дахин хоёр ч аглаг иоорхойг өнгөрөөд гурав дахь руу гарч явтал хүний дуу бөглүүхэн сонсогдов. Нохдоо уяанаас нь шүүрэн авч хөтлөөд ойн зах руу болгомжтой дөхсөөр аглагт вампучууд байхыг харлаа. Саяхан алсан ан ав нь бололтой өвсөн дээр харлах нэг том юмыг тойрон найман хүн бүжиглэж байлаа. Вампу хүн чармай нүцгэний дээр тун бор арьстай, эсвэл үстэй ажээ. Ааахирч ширэлдсэн гэзэг үс мөрөн дээр нь унаж, шингэн сахал нүүрийг нь эмжинэ. Вампучууд нэг гартаа богинохон жад, нөгөөдөө бороохой барин нэг бол дороо үсчин, нэг бол хөлөө урагш хойш гишгэн гараа савлан бүжиглэнэ. Хөдөлгөөнтэйгээ тохируулан "ой-гоо-гоо", "ай-дуу-дуу" гэж үргэлж хашгирна.